Zyskaj odpust

- O ODPUSTACH -

1. CZYM JEST ODPUST???

Odpust jest darowaniem wobec Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy; otrzymuje je wierny, odpowiednio przygotowany po wypełnieniu pewnych określonych warunków, przez działanie Kościoła, który jako sługa odkupienia autorytatywnie rozporządza i dysponuje skarbcem zadośćuczynień Chrystusa i Świętych. (Wykaz odpustów, n.1)

Odpust może być zupełny albo cząstkowy. Każdy wierny może zyskać odpusty za siebie albo za zmarłych.

Odpust zupełny można zyskać raz dziennie, natomiast odpusty cząstkowe wierny może zyskiwać wiele razy w ciągu dnia.

2. JAK ZYSKIWAĆ ODPUST???

Aby zyskać odpust zupełny należy wzbudzić w sobie intencje za kogo chcemy zyskać odpust oraz wykluczyć przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego.

Należy wypełnić trzy warunki, które są związane z każdym odpustem:

• Spowiedź sakramentalna
• Komunia eucharystyczna
• Modlitwa w intencjach Ojca Świętego

Brak wypełnienia tych trzech warunków sprawi, że odpust będzie cząstkowy.

Należy również wykonać dzieło obdarzone odpustem. Te dzieła to:

ODPUSTY CZASTKOWE

• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w wykonywaniu swoich obowiązków i znoszeniu przeciwności życiowych z pokorą i ufnością skieruje swoją myśl do Boga, dołączając – choćby tylko wewnętrznie pobożne wezwanie.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który kierując się duchem wiary i powodowany miłosierdziem, zaofiaruje siebie samego lub swoje dobra na służbę braciom znajdującym się w potrzebie.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w duchu pokuty dobrowolnie powstrzyma się od rzeczy godziwej i miłej dla niego.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który w szczególnych okolicznościach codziennego życia dobrowolnie złoży jawne świadectwo wiary wobec innych.
• Odpustu cząstkowego udziel się wiernemu, który nawiedzi Najświętszy Sakrament w celu adoracji.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który odmówi do Jezusa w Najświętszym Sakramencie jakąś zatwierdzoną modlitwę (np. hymn „Zbliżam się w pokorze” lub modlitwę „O Święta Uczto”. Można też posłużyć się pieśnią: „Przed tak wielkim Sakramentem”).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który wzbudzi akt duchowej Komunii według dowolnej formuły zatwierdzonej przez Kościół.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który uczyni dziękczynienie po Komunii Świętej (korzystając np. z modlitwy „Duszo Chrystusowa” lub z modlitwy: „Oto ja, dobry i najsłodszy Jezu”).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który szczególnie przed przystąpieniem do sakramentu pokuty i pojednania zrobi rachunek sumienia z postanowieniem poprawienia się.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi akt żalu, posługując się jakąkolwiek zatwierdzoną formułą (np. Spowiedzią powszechną z liturgii Mszy św.: „Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu” albo Psalm 130: „Z głębokości wołam do Ciebie”; Psalm 51: „Zmiłuj się nade mną, Boże”; psalmami pokutnymi: 6, 32, 38, 51, 102, 130 albo psalmami gradualnymi: 120–134).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który uczestniczy w miesięcznym dniu skupienia, tzn. jeden dzień w miesiącu poświęcony na modlitwę w ciszy i skupieniu.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi modlitwę o jedność chrześcijan w formie zatwierdzonej przez Kościół (np. „Wszechmogący i miłosierny Boże”).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie korzysta z dewocjonaliów (np. medalik, krzyżyk, różaniec) poświęconych przez diakona lub kapłana.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który osobistego wzrostu duchowego pobożnie praktykuje modlitwę myślną.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który uważnie i pobożnie słucha słowa Bożego głoszonego w jakikolwiek sposób (np. homilia, kazanie).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi kantyk Najświętszej Maryi Panny: „Wielbi dusza moja Pana”.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który rano, w porze południowej albo pod wieczór pobożnie odmówi modlitwę „Anioł Pański” z przypisanymi wersetami i modlitwą, lub w okresie wielkanocnym: „Królowo nieba, wesel się”, również z odpowiednią modlitwą.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi jakąkolwiek zatwierdzoną modlitwę do Matki Bożej, np.: „Maryjo, Matko łaski”, „Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo”, „Witaj, Królowo”, „Święta Maryjo, przybądź z pomocą”, „Pod Twoją obronę”, :Bogurodzica”, „Apel Jasnogórski”, „Z dawna Polski tyś Królową”.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie wezwie swojego Anioła Stróża (np. posługując się modlitwą „Aniele Boży”).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie wezwie św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, posługując się zatwierdzoną modlitwą (np. „Do ciebie, Święty Józefie”).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi modlitwę ku czci świętych apostołów Piotra i Pawła („Święci Apostołowie Piotrze i Pawle”).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi modlitwy ku czci świętych czy błogosławionych w dniu wyznaczonym na uczczenie danego świętego czy błogosławionego. Teksty tych modlitw muszą być zatwierdzone przez kompetentną władzę kościelną (można skorzystać z modlitewnika, który posiada imprimatur Kościoła katolickiego).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który dla popierania czci i nabożeństwa do nowych świętych i błogosławionych pobożnie nawiedzi kościoły lub kaplice, w których odbywają się uroczyste obchody ku ich czci w ciągu roku od ich kanonizacji lub beatyfikacji.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie uczestniczy w publicznie odprawianej nowennie (np. przed uroczystością Narodzenia Pańskiego, przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego, przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny).
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi litanię – jeśli jej tekst jest zatwierdzony przez Kościół np. do Najświętszego Imienia Jezus, do Najświętszego Serca Pana Jezusa, do Najdroższej Krwi Chrystusa Pana, do Matki Bożej (loretańska), do Świętego Józefa, do Wszystkich Świętych.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi małe oficjum zaaprobowane przez Kościół (tzw. godzinki), np. o Męce Pańskiej, o Najświętszym Sercu Pana Jezusa, o Matce Bożej, o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, o św. Józefie.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi, z pobudek nadprzyrodzonej wdzięczności, modlitwę zatwierdzona przez Kościół za dobroczyńców.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi modlitwę za pasterzy Kościoła świętego, za papieża albo za biskupa.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi modlitwę błagalną i dziękczynną według formularza zatwierdzonego przez kompetentną władzę kościelną, np. z formularza mszalnego, z Liturgii godzin albo z modlitewnika posiadającego imprimatur: na początku i zakończenie dnia; przy rozpoczęciu i kończeniu własnej pracy; przed i po posiłku.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który odnowi przyrzeczenia chrzcielne według jakiejkolwiek zatwierdzonej formuły.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi „Skład apostolski” (pacierzowe „Wierzę w Boga”) lub nicejsko-konstantynopolskie wyznanie wiary.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który odmówi poszczególne akty: wiary, nadziei i miłości.
• Odpustu cząstkowego udziela się wiernemu, który pobożnie przeżegna się znakiem krzyża, z wypowiadaniem słów: „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen”.

Odpustu cząstkowego, który można ofiarować jedynie za dusze w czyśćcu cierpiące, udziela się wiernemu za pobożne nawiedzanie cmentarza połączone z modlitwą za zmarłych, chociażby tylko myślną; pobożne odmówienie Jutrzni lub Nieszporów z „Oficjum za zmarłych”; odmówienie aktu strzelistego „Wieczny odpoczynek”; ponadto tylko w Polsce: odmówienie modlitwy „Dobry Jezu a nasz Panie”.

ODPUSTY ZUPEŁNE

• Odpust zupełny zyskują członkowie rodziny, która pierwszy raz poświęca się podczas specjalnego obrzędu z udziałem kapłana lub diakona Najświętszemu Sercu Pana Jezusa albo Świętej Rodzinie: Jezusowi, Maryi i Józefowi, jeżeli pobożnie odmawiają modlitwę z tekstu zaaprobowanego, przed wizerunkiem Najświętszego Serca Pana Jezusa lub Świętej Rodziny. W rocznicę tego dnia można uzyskać odpust cząstkowy.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w uroczystość Chrystusa Króla odmówi publicznie akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi: „O Jezu najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego”. Gdy akt zostanie odmówiony w innych okolicznościach odpust będzie cząstkowy.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa odmówi akt wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Pana Jezusa zaczynający się od słów: „O Jezu najsłodszy, któremu za miłość bez granic”. Gdy akt zostanie odmówiony w innych okolicznościach odpust będzie cząstkowy.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który pobożnie przyjmuje błogosławieństwo udzielone przez papieża „Urbi et orbi” (Miastu i światu); również wtedy, gdy ze słusznej przyczyny nie uczestniczył fizycznie w liturgicznych obrzędach, tylko pobożnie śledził same obrzędy w bezpośredniej transmisji przez radio, telewizję lub Internet. Również przyjęcie w taki sam sposób błogosławieństwa papieskiego udzielonego przez biskupa daje możliwość uzyskania odpustu zupełnego.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który pobożnie uczestniczy w nabożeństwie liturgicznym powszechnie przeznaczonym na modlitwę w jakimś dobrym celu religijnym (np. w tygodniu modlitw o jedność chrześcijan, w tygodniu misyjnym, w dniu modlitw o powołania kapłańskie i zakonne, w dniu chorych). Kto zaś pomodli się w tego rodzaju intencjach zyskuje odpust cząstkowy.
• Odpusty zupełnego udziela się wiernemu, który naucza lub uczy się prawd wiary katolickiej.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który pobożnie nawiedzi Najświętszy Sakrament przynajmniej pół godziny w celu adoracji.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w Wielki Czwartek podczas uroczystego wystawienia Najświętszego Sakramentu po Mszy Wieczerzy Pańskiej, pobożnie odmówi strofy hymnu Przed tak wielki Sakramentem.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który pobożnie bierze udział w uroczystej procesji eucharystycznej, szczególnie w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (potocznie nazywanej uroczystością Bożego Ciała), bez względu na to, czy odbywa się w budynku kościoła, czy poza nim.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który pobożnie bierze udział w liturgicznym obrzędzie zakończenia Kongresu Eucharystycznego.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który po raz pierwszy przyjmuje Komunię Świętą lub pobożnie bierze udział w liturgicznej uroczystości przyjęcia po raz pierwszy Komunii Świętej przez kogoś innego.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który przyjmie Komunię Świętą w jakikolwiek piątek Wielkiego Postu, także w Wielki Piątek, połączoną z odmówieniem przed wizerunkiem Pana Jezusa Ukrzyżowanego modlitwy: „Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu”.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który przynajmniej przez trzy pełne dni uczestniczy w rekolekcjach.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który będzie uczestniczyć w kilku nabożeństwach w tygodniu modlitw o jedność chrześcijan i weźmie udział w modlitewnym zakończeniu tego tygodnia.
• Odpusty zupełnego udziela się wiernemu, któremu kapłan udziela sakramentów w niebezpieczeństwie śmierci i udziela błogosławieństwa apostolskiego połączonego z odpustem zupełnym.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który pobożnie odprawi nabożeństwo Drogi krzyżowej albo zjednoczy się pobożnie z nabożeństwem Drogi krzyżowej sprawowanym przez Ojca Świętego i bezpośrednio przekazywanym za pomocą radia, telewizji lub Internetu. Co do uzyskania tego odpustu określa się następujące warunki: nabożeństwo należy odprawić przed stacjami Drogi krzyżowej prawnie erygowanymi zgodnie z przepisami liturgicznymi Kościoła. Wymaga się przechodzenia od jednej stacji do drugiej. Jeżeli jednak tę pobożną praktykę odbywa się publicznie i wszyscy nie mogą się przemieszczać od stacji do stacji bez niedogodności, wystarczy, gdy do poszczególnych stacji przechodzi prowadzący, a inni uczestnicy pozostają na swoich miejscach.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w dniu uroczystości świętych apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca) pobożnie użyje poświęconych przez papieża lub biskupa dewocjonaliów (np. różańca), dodając odmówienie wyznania wiary według jakiejkolwiek formuły zatwierdzonej przez Kościół (np. „Wierzę w Boga”).
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w czasie świętych misji wysłucha kilku nauk i będzie uczestniczył w uroczystym zakończeniu tychże misji.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który pobożnie odmówi Różaniec maryjny w kościele lub w kaplicy, w rodzinie albo we wspólnocie zakonnej, w stowarzyszeniu wiernych, gdy wielu modli się w jakimś szlachetnym celu. Wierny uzyska również odpust zupełny, gdy pobożnie zjednoczy się w odmawianiu tej modlitwy, kiedy jest ona odmawiana przez papieża i przekazywana za pomocą radia, telewizji lub Internetu. W innych przypadkach odpust będzie częściowy.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w kościele lub w kaplicy pobożnie będzie uczestniczyć w uroczystym śpiewie lub recytacji hymnu „Veni Creator” („O Stworzycielu Duchu, przyjdź”): w pierwszy dzień roku (1 stycznia) celem uproszenia Bożej opieki na cały rok; w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który w kościele lub w kaplicy pobożnie będzie uczestniczyć w uroczystym śpiewie lub recytacji hymnu „Te Deum” („Ciebie, Boga, wysławiamy”) w ostatnim dniu roku (31 grudnia) dla podziękowania Bogu za dobrodziejstwa otrzymane w ciągu minionego roku.
• Odpustu zupełnego udziela się kapłanowi odprawiającemu Mszę św. prymicyjną z udziałem ludu w określonym dniu. Wierny może zyskać odpust zupełny, gdy pobożnie uczestniczy w Mszy św. prymicyjnej.
• Odpustu zupełnego udziela się kapłanom, którzy obchodząc 25., 50., 60. i 70. rocznicę swoich święceń, odnowią wobec Boga postanowienia o wiernym wypełnianiu obowiązków swego powołania. Odpustu zupełnego udziela się biskupom, którzy obchodząc 25., 40. i 50. rocznicę swoich święceń, odnowią wobec Boga postanowienia o wiernym wypełnianiu obowiązków swego powołania. Wierny może zyskać odpust zupełny, gdy pobożnie uczestniczy w Mszy św. jubileuszowej kapłanów lub biskupów.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który odnowi przyrzeczenia chrzcielne: a) w czasie liturgii Wigilii Paschalnej, czyli w Wielką Sobotę wieczorem; b) w rocznicę swojego chrztu.
• Odpustu zupełnego, który można ofiarować jedynie za dusze w czyśćcu cierpiące, udziela się wiernemu, który w poszczególne dni od 1 do 8 listopada pobożnie nawiedzi cmentarz i pomodli choćby tylko w myśli za zmarłych.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który we Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych nabożnie nawiedzi kościół lub kaplicę (w czasie poza nabożeństwami np. przed lub chwilę po jakimś nabożeństwie) i odmówi Ojcze nasz i Wierzę.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który z tekstu zatwierdzonego przez kompetentną władzę przez przynajmniej pół godziny będzie czytać Pismo Święte z szacunkiem należnym słowu Bożemu i na sposób lektury duchowej. Gdy ktoś z rozumnej (uzasadnionej) przyczyny nie jest w stanie czytać, udziela się odpustu zupełnego, jak wyżej, jeśli sam tekst Pisma Świętego jest przez niego słuchany, gdy ktoś inny czyta bądź gdy tekst Pisma Świętego jest odtwarzany za pomocą techniki audio-wideo.
• Odpustu zupełnego jednorazowo udziela się wiernemu, który pobożnie nawiedzi kościół, w którym odbywa się synod diecezjalny, i odmówi tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który będzie pobożnie uczestniczył w liturgii sprawowanej przez biskupa podczas wizytacji kanonicznej.
• Odpustu zupełnego udziela się wiernemu, który nawiedzi (poza nabożeństwami) i tam pobożnie odmówi „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”:
•   jedną z czterech bazylik patriarchalnych w Rzymie, pielgrzymując do niej z innymi, a jeśli indywidualnie, to w połączeniu ze wzbudzeniem aktu synowskiego poddania papieżowi; 
•   bazylikę mniejszą w dniu: 
  • • uroczystości świętych apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca);
    • tytułu bazyliki;
    • 2 sierpnia, to jest w dniu odpustu Porcjunkuli;
• kościół katedralny w dniu: 
  • • uroczystości świętych apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca);
      
    • tytułu kościoła katedralnego;
    • celebracji liturgicznej święta Katedry św. Piotra Apostoła (22 lutego);
    • poświęcenia bazyliki Najświętszego Zbawiciela (9 listopada);
    • 2 sierpnia, to jest w dniu odpustu Porcjunkuli;
• sanktuarium diecezjalne, krajowe lub międzynarodowe, ustanowione przez kompetentną władzę, w dniu:
  • • uroczystości danego sanktuarium;
    • wybranym przez wiernego raz w roku;
    • ilekroć uczestniczy w zbiorowym pielgrzymowaniu
• kościół parafialny w dniu: 
  • • święta tytułu tego kościoła;
    • sierpnia, to jest w dniu odpustu Porcjunkuli;
• kościół lub ołtarz w dniu jego poświęcenia; 

ODPUSTY ZUPEŁNE TYLKO DLA WIERNYCH W POLSCE

1. Za udział w nabożeństwie „Gorzkich żali” – można go zyskać raz w tygodniu w okresie Wielkiego Postu.
2. Za odmówienie o dowolnej porze dnia Koronki do Miłosierdzia Bożego w kościele lub w kaplicy, gdzie znajduje się Najświętszy Sakrament Eucharystii publicznie wystawiony lub ukryty w tabernakulum. Jeżeli wierni z powodu choroby lub innej słusznej przyczyny nie mogą wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również mogą zyskać odpust zupełny